Trainer:

29-01-2012 DHC VE1- GOL Sport VE1 4-2 (1-2)

Doelpunten: Arjan 1, Artemis 2, Anton 1

Na de voortvarende start in 2012 stond er alweer een lastige klus op het menu. Onze uitwedstrijd tegen GOL Sport ging met 3-0 verloren en er moest wat rechtgezet worden.

Onze part-time spits Peter liet het vandaag helemaal afweten ivm ziekte. Dus kon Erik weer aan een andere voorhoede gaan knutselen. En Kevin verving Martijn. Dank nog.

Verder vielen de weersomstandigheden mee aangezien er heel koud weer zat aan te komen. Altijd leuk om Dino te plagen dat veld 3 was afgekeurd.

GOL Sport was wat aan de late kant, zodat we opnieuw naar binnen gingen en de wedstrijd wat later begon.

Dat GOL Sport een moeilijke tegenstander is bleek al snel. Zij hebben een paar aardige spelers lopen die ons handenvol werk bezorgden. Mn hun geslepen spits tevens aanvoerder was zeer goed.

Het 1^e gedeelte was slordig van onze kant en de gasten kwamen er gevaarlijk uit. Rui was als scheids de beste man op het veld en dat zegt genoeg.

De openingstreffer kwam op naam van Arjan, maar al snel scoorden de gasten de gelijkmaker. En vlak daarna kwamen ze zelfs op voorsprong na knullig verdedigen van onze kant.

Van onze kant werden een aantal 100% kansen gemist, waardoor we enigszins tegen de verhouding in met 1-2 gingen rusten. We moesten dus echt serieus aan de bak vandaag.

Artemis werd van de achterhoede naar de spits gedirigeerd en deze omzetting betaalde zich uit. Het duurde even, maar de reporter zelf schoot de aansluittreffer beheerst binnen.

Er was van te voren een dansje ingestudeerd, maar de stand op dat moment leende zich daar niet voor. Wellicht een andere keer bij een ruimere voorsprong.

Artemis was weer scherp en scoorde de 3-2, maar het was nog lang niet gedaan. GOL Sport drong aan. Op een bepaald moment waren er zelfs 6 corners op een rij!!! Opletten geblazen.

Maar wij speelden een aantal keren de geboden ruimte niet uit om de wedstrijd op slot te gooien. Uiteindelijk was het weer Artemis die de 4-2 binnenschoot. Het was gedaan.

Dit moet welhaast het begin van een serie zijn. Het was vandaag niet denderend, maar we toonden wel veerkracht en bogen de wedstrijd om.

We hadden wel genoeg kansen, maar waren niet zo scherp in de afwerking. Dat is hoopvol. Maar ook “lelijk” winnen heeft z’n charme en geeft voldoening.

De gasten waren zeer sportief en dat mag ook gezegd worden. Klasse boys. Mede hierdoor werd het een zeer spannende en leuke pot.

De 3^e helft was wat aan de korte kant, maar ook de Nederlandse El Clasico stond op het punt van beginnen en de afloop is bekend. De reporter had zodoende een perfect weekend.

Nog een wedstrijd te gaan tegen LYRA en daarna een week rust. Dus nog een keer opladen en 3 punten halen. Daarna kunnen we iets leuks gaan organiseren.

Foreholte Ve1- DHC Ve1 1-3 (0-2)

Doelpunten: Arjan, Peter, Rene

Na de prachtige overwinning van vorige week stond er een “kleintje” op het programma en die moet je ook gewoon winnen om mee te blijven doen.

Artemis stond op goal bij gebrek aan een keeper en onze part-time spits Peter deed maar weer een helftje mee. Segor lag in bed met griep. Gevalletje scannen weer.

Verder was het veld omgeven door volkstuintjes en onze Il Gardinero Radjoe keek zijn ogen uit. Zijn handen jeukten om die tuintjes even aan te pakken.

Er stond een straffe wind dwars over het veld en de aanvoerder koos er eigenzinnig voor om eerst met wind tegen te beginnen. En dat pakte goed uit.

In het begin ging het redelijk gelijk op, maar Forholte (oude club van doelman van der Sar) had moeite met de lange bal die vaak te hard ging.

Wij kregen wel kansen maar de eerste goal liet op zich wachten. Het was uiteindelijk Arjan die de ban brak na voorbereidend werk van Peter.

Vlak daarna werd het zelfs 0-2 na een kort genomen corner. De aanvoerder wist perfect het hoofd van Peter te vinden en zo gingen we ook rusten.

Forholte ging de 2^e helft meer drukken en kwam terug op 1-2. Wat ze verder ook probeerden, daar bleef het bij. Mede dankzij prima keeperswerk van Artemis.

Rene zette aan het eind nog een mooie aanval op en rondde die zelf ook af: 1-3. De strijd was gestreden en we hadden weer 3 belangrijke punten op zak.

De 3^e helft werd ons door de neus geboord, omdat er geen bier de kleedkamer in mocht. Maar dat mocht de pret niet drukken. In 2012 nog ongeslagen!!!

We gaan steeds beter voetballen en hebben onze balans gevonden. Als we zo blijven spelen hoeven we voor niemand te vrezen.

Een zo hoog mogelijke positie is het doel en wie weet wat er verder nog van komt. Nog een kleine kanttekening. Geblesseerde spelers moeten het team komen steunen.

En niet om vijf uur in de ochtend afzeggen na een nachtje stappen. En dit soort afzeggingen gelden zeker niet als wisselbeurt.

Volgende week weer tegen onze vrienden van GOL Sport. Wellicht kunnen ze een paar van die lekkere Turkse broodjes meenemen.

15-01-2012 DHL VE1- DHC VE1 3-6 (1-2)

Doelpunten: Rene 2, Peter 1, Artemis 1, Radjoe 2



De 1e wedstrijd in het nieuwe jaar stond op het programma en het was gelijk een zware ook. De ongenaakbare koploper moest bestreden worden.

DHL heeft nog geen punt verloren en domineert (alles gewonnen) onze poule. Dus we gingen zonder al te veel verwachtingen de derby van de Bras in.

Martijn was weer hersteld van zijn vinger en durfde het aan onder de lat te gaan staan. Erik had weer de 2e garnituur in de basis gezet en we moesten afwachten hoe dat zou uitpakken.

De eerste aanval vanaf de aftrap werd ingeleid door Peter en Rene reageerde attent en binnen de minuut stond het 0-1. Een bliksemstart.

Verder werd er goed gevoetbald en het balletje ging prima rond. DHL werd hierdoor niet echt gevaarlijk. Toch werd het 1-1 door een onachtzaamheid.

Maar al snel daarna scoorde Peter fraai uit de draai de 1-2. Deze stand werd ook de ruststand. In de 1e helft waren Arie, Sakis en Peet al afgehaakt.

DHL heeft een sterk team en we wisten dat de wedstrijd nog lang niet was gespeeld. De wissels waren echter zeer gemotiveerd en lieten zich ook gelden.

Artemis scoorde vrij snel de 1-3, Rene met een verwoestend rollertje de 1-4 en Radjoe deed er een schepje bovenop: 1-5. Ongehoord hoe makkelijk dat ging.

Natuurlijk zou DHL nog aandringen en 1 op 1 gaan spelen, maar verder dan 3-5 kwam het niet. De verdediging stond als een huis en met name Dick had hun gevaarlijke spits helemaal in zijn zak.

De apotheose moest dan nog komen. Bij een uitbraak kwamen we er met 5 mensen uit tegen 3 van DHL. Radjoe etaleerde zijn fantastische kapbeweging (maar moet dat niet doen bij de eigen 16!!)

en verschalkte de keeper met een magistrale stift/krul: 3-6. De prima leidende scheids floot direct af en de spelers van DHL gingen geslagen op het veld liggen en gaven zich over.

Een zeer verdiende overwinning en er viel niets op af te dingen. Hopelijk geeft dit andere ploegen ook een boost omdat nu aangetoond is dat DHL te verslaan is.

De kloof met DHL bedraagt nog 9 punten, maar het winnen van zo'n derby geeft ook voldoening. Het gaat om prestige.

Dit was een van onze betere wedstrijden van de afgelopen jaren en alles wat wij kunnen kwam er deze wedstrijd uit. Chapeau aan alle spelers (niemand uitgezonderd).

DHL vatte het verlies zeer sportief op en de spelers complimenteerden ons met ons goede spel. Ook dat is mooi om te zien. Respect tonen voor je tegenstander. Hulde voor DHL.

We zijn het nieuwe jaar goed begonnen en we hebben laten zien dat we voor niemand onder hoeven te doen. Kijken hoe ver we nog kunnen komen.

De stemming na afloop was uitbundig en uitgelaten. Er heerste grote tevredenheid. Maar volgende week wacht er weer een wedstrijd en verwacht ik dezelfde motivatie.

We moeten deze lijn even doorzetten en geen onnodig puntverlies lijden tegen mindere teams. Dus volgende week iedereen weer op scherp.

UDO Ve1- DHC Ve1 4-2 (1-1)

Doelpunten: Rene en Peter 1.

Vandaag weer een zware wedstrijd op het programma. En uit onze statistieken blijkt dit jaar dat we moeite hebben punten te pakken in uitwedstrijden.

Qua blessures is er ook iets merkwaardigs aan de hand. Er zijn nogal wat wonderbaarlijke genezingen. Segor, Ab, Artemis, Sakis enz. waren toch fit genoeg om te spelen.

Uit de wijde omtrek zijn er  dan ook mensen die onze wedstrijden bezoeken in de hoop ook te genezen van hun kwalen. Een soort “Lourdes”- effect.

Artemis ging onder de lat als meekeepende speler en de reporter mocht voor de verandering van Erik in de basis starten. Een verstandige keus.

Voor de toss (geloof het of niet) had de scheids een Griekse munt. Was dit nu psychologische oorlogvoering? Wel heel toevallig allemaal.

Al snel zou blijken dat we vandaag een resultaat konden halen. UDO had moeite met ons spel en kansen konden dan ook niet uitblijven. Die kwamen er ook, maar de afwerking was niet optimaal.

Moet gezegd worden dat UDO een prima keeper in het doel had staan. Begin 20 qua leeftijd en zeker geen veteraan, maar daar verschuilen wij ons niet achter.

Het duurde tot diep in de 1^e helft voordat de eerste goal viel. Het was Rene, die op aangeven van Peter de 0-1 aantekende. Maar zoals wel vaker dit seizoen lag hij een minuut later bij ons in het netje.

Jammer zo vlak voor rust. Zo’n voorsprong moeten we toch wat langer vasthouden. Maar niet getreurd, we zaten goed in de wedstrijd en UDO kon ons moeilijk bijhouden.

De 2^e helft ontspon zich op dezelfde wijze met het verschil dat UDO de 2-1 maakte en wij daar snel achteraan de 2-2. Peter kreeg hem gelukkig voor de voeten en aarzelde niet.

Rob kreeg weer een kans alleen op de keeper, maar de laatste tijd blokkeert hij als het op scoren aankomt. Dat zijn nou net de beslissende momenten om een wedstrijd naar je toe te trekken.

Op het moment dat je dacht dat wij zouden gaan doordrukken viel er een onmogelijke bal binnen van UDO en stonden we weer met 3-2 achter. Er brak iets bij ons.

We drongen nog wel aan, maar UDO scoorde ook nog de 4-2 vlak voor tijd en we bleven met lege handen achter. We hadden het volledig aan onszelf te danken.

Na afloop was er teleurstelling alom. De reporter riep in zijn emotie iets over de verdediging. Een doelpunt begint altijd ergens en het ligt niet altijd aan de verdediging. Excuses.

Ik zal het daarom ook opnemen voor Segor deze keer. Hij verzaakt nooit, gooit alles in de strijd en is echt een winnaar. Met mijn  cynische schrijfstijl neem ik hem vaak op de korrel,

maar hij is echt een voorbeeld voor anderen. Zo, genoeg veren voor Segor. De 3^e helft moest echt op gang komen, want iedereen voelde dat er meer in had gezeten vandaag.

Toch gingen we over tot de orde van de dag en werd de planning gestart voor een eindejaars uitje. Klasse mannen. Zo willen we toch op een goede manier het jaar uitluiden.

De 1^e seizoenshelft is eigenlijk goed verlopen. Op deze wedstrijd na hebben we alle wedstrijden gewonnen, die te winnen waren. Toch niet slecht.

We gaan even een winterslaap houden en komen over een paar weken uitgeslapen terug voor het 2^e gedeelte. Iedereen fijne feestdagen gewenst.

DHC Ve1- DHL Ve1 4-6 (2-3)

Doelpunten: Peter 2, Arjan 1, e.d. 1

De dag van de waarheid was dan eindelijk aangebroken. Het duel tegen de nummer 1 DHL stond op het punt van beginnen.

Het keepersprobleem was opgelost middels Kevin, die er net een nachtdienst op had zitten. Hij had tot 6 uur gewerkt!

Verder was er een kleine vete ontstaan tussen leider en aanvoerder afgelopen week. De aanvoerder nam taken op zich die

eigenlijk tot het takenpakket van de leider horen. Maar iemand moet het doen. Een verzoeningscommissie moet een oplossing bieden.

Segor had een MRI scan ondergaan en had niets. Iets wat wij al lang wisten. We overwegen nu zelf zo’n apparaat aan te schaffen.

Dan kunnen we gelijk op het veld bepalen of iemand door kan spelen en kunnen er geen blessures gefaket worden.

Gelukkig waren we nagenoeg compleet en begonnen we hoopvol aan de wedstrijd. En al snel bleek dat DHL een uitstekend team had.

Maar we boden goed partij. Toch viel snel de 0-1. Even een domper. Peter scoorde echter al snel de gelijkmaker uit een moeilijke hoek.

We kwamen zelfs voor na goed doorzetten van Peter, die Arjan bediende. Al vallend met een prachtige volley scoorde deze de 2-1.

Maar een minuut later was het alweer 2-2. Onze achterhoede speelde vervroegd voor Sinterklaas. DHL kwam zelfs op 2-3 en de rust brak aan.

We zaten nog steeds in de wedstrijd en hoopten op een stuntje. De 2^e helft begon echter desastreus. Binnen een kwartier stond DHL op 2-5.

Met name de verdediging gaf ze wel heel makkelijk weg. Eigenlijk was de wedstrijd gedaan, maar DHL nam wat gas terug en we kwamen via Peter en

een eigen doelpunt terug naar 4-5. Rob en Artemis (hij was weer terug en speelde met een hernia!) hadden de gelijkmaker op de schoen.

Maar het mocht niet zo zijn. DHL scoorde in de laatste minuut de 4-6 en het was gedaan.

Het was toch een wedstrijd geworden en DHL complimenteerde ons. Ze hadden echt moeten knokken en dat voor het eerst.

Maar complimenten leveren geen punten op. Met een beetje meer geluk had er een gelijkspel ingezeten. Toch ben ik tevreden.

We hebben onze huid duur verkocht en moeten voorlopig pas op de plaats maken.

Om het team wat op te peppen voor de komende periode willen we iets organiseren met partners. Om nog meer naar elkaar toe te groeien.

Tijdens de 3^e helft was er voornamelijk berusting. Maar we hebben ons alweer snel over deze nederlaag heen gezet.

Verder vond ik Rui opmerkelijk mild bij een aantal acties van DHL. Bij soortgelijke acties dreigt hij mij altijd met een gele kaart.

Sakis had tenminste nog een fijne zondag, want hij was naar Feyenoord-PSV gegaan. Volgende week weer beter.

DHC Ve1- Graaf Willem Ve1 4-2 (1-0)

Doelpunten: Peter 2, Rene, Rob

Na de zeperd van vorige week weer over tot de orde van de dag. Namelijk punten pakken tegen ploegen waar we punten van moeten pakken. Graaf Willem vertoeft in de onderste regionen, maar dat maakt voor ons geen enkel verschil, wij moeten tegen elke ploeg knokken voor de punten. Sakis viel weer vroeg uit met z'n bekende blessure. Ik denk dat we een afkeuringsprocedure moeten gaan starten.

En opnieuw ging het heel erg moeizaam. Zelf speelden we in een te traag tempo en Graaf Willem bestookte onze verdediging die op een lijn speelde. Door prima keeperswerk van Marcel bleef de schade beperkt. Helaas moest hij eraf met een blessure aan het eind van de 1e helft en Erik was zijn vervanger. Toch lukte het na een knap opgezette aanval op 1-0 te komen via Peter. Dit jaar heeft hij aanmerkelijk minder kansen nodig!! Zo gingen we ook rusten. We waren er gezien het wedstrijdbeeld echter niet gerust op. En het was zeker nog geen gelopen koers. Na een glijpartij van Segor (het begrip een "Segortje" is nu officieel) werd het echter 1-1. Opnieuw namen wij de leiding via Rene die hem goed kreeg aangespeeld van Peter. Maar na een corner stond het alweer gelijk. Hoe kan iemand zo vrij staan in zo'n vol strafschopgebied? Speelde de mist toch een rol? Er kwam echter steeds meer ruimte op het middenveld en Graaf Willem kon het niet meer belopen. Nog een heugelijk feit: good old Peet maakte een geslaagde rentree. De reporter werd prima gelanceerd door Rene en Rob kreeg hem op een presenteerblaadje: 3-2. Daarna verzuimden we de wedstrijd op slot te gooien. Als Rob en Radjoe iets scherper waren geweest had de score veel hoger kunnen uitvallen. Pas in de laatste minuut scoorde Peter de verlossende 4-2.

Een terechte overwinning. Maar tegen zo'n tegenstander moeten we de wedstrijd ruimer en eerder beslissen. Maar goed, de punten waren weer binnen. Ik ben een beetje teleurgesteld, omdat er discussie is over mijn verslaggeving. Aan mijn redactionele vrijheid valt echter niet te tornen. En sommigen gaan heel ver om maar in het verslag te komen! Ik ben echter zeer objectief en durf naam en rugnummers te noemen. En dat blijf ik ook doen. Hoe pijnlijk ook soms. Verder wordt er weleens gerept dat mijn verslag soms een "onemanshow" is, maar ik kan er ook niets aan doen dat ik weleens goed speel. Dat mag genoemd worden. Als andere teamleden ook goed presteren zal ik dat zeker ook vermelden. Over de prestaties ben ik zeer tevreden. We spelen naar onze mogelijkheden en halen er het maximale uit. De sfeer is prima en de 3e helft nog steeds van hoog niveau. Ik kreeg zelfs een kompliment van Rui dat ik geen enkele overtreding had gemaakt en lief had gespeeld. Ik ben hier niet blij mee, want zo'n imago wil ik niet.

Er hangt verder een serene rust om het elftal en dan kunnen resultaten niet uitblijven. Wellicht kan "020" een langs komen om te kijken hoe ons elftal gerund wordt. Alles begint namelijk bij een stabiele leiding en die is bij Erik en de reporter in goede handen. En een beursnotering zien wij helemaal niet zitten.

Tot slot nog nieuws over ons keepersprobleem. Martijn is nog niet hersteld en Marcel is ook uitgeschakeld. Er zijn nu onderhandelingen gaande met Hans Suiker!!

We gaan bekijken of dat haalbaar is binnen ons budget, maar het zal echt om een tijdelijk kontrakt gaan.

Nu een weekje rust en op naar de topper tegen de nummer 1 DHL. Komt dat zien zou ik zeggen.

 

RKAVV Ve1- DHC Ve1 6-3 (2-1)

Doelpunten: Rene 3x

Vandaag zou blijken of we serieus mee zouden gaan doen of niet. Maar helaas was het elftal niet helemaal op volle sterkte. Er ontbraken er nogal wat.

RKAVV is een oude bekende en staat te boek als een goed voetballende ploeg. Dus we waren gewaarschuwd.

Ook onze Italiaanse vrienden speelden tegen RKAVV en deden het goed. Het vertrek van Berlusconi kan wel eens zeer bevrijdend gaan werken op dit team.

Mooie bijkomstigheid is dat het rumoer in Italië hopelijk de druk bij de Grieken wat wegneemt en ze even niet in het centrum van de aandacht staan.

Ook dit kan zeer bevrijdend gaan werken voor een aantal Griekse spelers in Veteranen 1. Die gingen hier duidelijk onder gebukt.

De gastheren begonnen goed en de kansen stapelden zich op. Ze waren echter niet scherp in de afwerking en we kwamen een paar keer goed weg. Miraculeus zelfs.

Maar de goal kon niet uitblijven. Al snel keken we dus tegen een achterstand aan. Maar ook bleek dat ze ons lieten voetballen en wij kregen ook een paar goede kansen.

Maar ook onze afwerking was vandaag bedroevend. Na een slippertje van Segor en Dick werd het zelfs 2-0. Op dat moment een terechte stand.

RKAVV stond positioneel heel goed en beschikte over een snelle rechtsbuiten, waar Erik z’n handjes meer dan vol aan had. Volgende keer niet stappen Erik!!

Aan het eind van het eerste gedeelte zat RKAVV er een beetje doorheen en kregen wij zowaar een paar 100% kansen. Er werd zelfs een glaszuiver doelpunt afgekeurd.

Uiteindelijk was het Rene die wel het net wist te vinden en vlak voor rust 2-1 scoorde. Een helft met 2 gezichten, maar we zaten nog in de wedstrijd.

In de rust afgesproken dat we er nog voor zouden gaan en dat we wel degelijk kansen op een gunstig resultaat zagen, maar dat we niet snel de 3-1 moesten incasseren.

Maar het was onthutsend om te zien dat we binnen 10 minuten alweer op 5-1 stonden. Ga er maar aanstaan.

Toch viel opeens direct uit een corner van Rene de 5-2 en even later zelfs de 5-3, opnieuw door Rene. En we begonnen er zowaar in te geloven.

Maar het was ijdele hoop. RKAVV zette weer even aan met de 6-3 als gevolg. Toen was de strijd wel gestreden.

Een terechte uitslag en toch heb ik er een onbevredigend gevoel aan overgehouden. Er waren fases in de wedstrijd dat we de geboden ruimtes niet benutten.

Er was ook veel slordig balverlies. En de geboden kansen waren niet aan ons besteed. Met een beetje meer scherpte zat er meer in.

Normaal moeten we het hebben van onze instelling, maar vandaag werden er bijna geen duels aangegaan en laat staan gewonnen. En dan kom je dus te kort.

Voorlopig doen we een stapje terug en moeten we als outsider onze puntjes blijven pakken en de druk op de koplopers opvoeren. Het is zeker nog niet gelopen.

Natuurlijk kennen we onze mogelijkheden en beperkingen, maar dit keer hebben we niet het maximale eruit gehaald. De ziekenboeg is ook weer toegenomen. Sakis viel weer met hamstring uit. Hopelijk valt het mee. We hebben iedereen hard nodig. Volgende week weer een wedstrijd en dus nieuwe kansen.

DHC VE1- SEP VE1 3-0 (1-0)

Doelpunten: Hattrick Peter!!

Terwijl de rookwolken van een Grieks referendum waren weggetrokken stond de volgende zware klus alweer te wachten.

SEP kwam op volle oorlogssterkte aan met wel 6 a 7 wissels. Wij hebben een grote selectie, maar SEP kan er ook wat van.

De reporter werd door de leider keihard op het bankie gezet de eerste helft en er was weinig begrip van zijn zijde voor deze beslissing.

Maar het teambelang staat voorop. Segor was op een wonderbaarlijke wijze weer genezen verklaard en was ook weer van de partij.

SEP kwam goed uit de startblokken en wij konden daar bitter weinig tegenover zetten. Er vielen aardig wat kansen te noteren voor SEP,

maar Marcel had vandaag een ‘engeltje’ op de lat en hij wilde er maar niet in. Aan het eind van de eerste helft was onze eerste geslaagde

aanval wel raak. Iannis bracht Peter in stelling en waar hij normaal vele kansen nodig heeft, scoorde hij nu meteen: 1-0. Een beetje tegen de verhouding in.

Ondertussen hadden Ab en Arie zich vroegtijdig laten wisselen, omdat ze licht geblesseerd waren. Kijk dat is denken in het teambelang.

De tweede helft gaf hetzelfde speelbeeld te zien en opnieuw was het 2 keer Peter die het net wist te vinden. Een beetje frustrerend voor het goed spelende SEP.

Ze lieten het er toen een beetje bij zitten en de ruimtes werden groter en groter. De score had met een beetje meer scherpte veel hoger uit kunnen vallen.

DHC trok een muur op en SEP wist daar niet doorheen te komen. Toch een luxe wanneer een team meerdere spelsystemen beheerst.

Er werd ook geknokt voor iedere meter door iedereen en zie het resultaat. Ondanks optisch overwicht van SEP toch een klinkende 3-0 overwinning.

Een zeer sportieve wedstrijd en SEP toonde zich een waardig verliezer door komplimenten aan ons uit te delen na afloop.

Deze winst werd gekoesterd en ook het feit dat we eens een keer de 0 hadden gehouden. Rui overtrof zichzelf weer eens als scheids en we overwegen hem in te schrijven voor de Champions League volgend seizoen. Een referee met zo’n natuurlijk overwicht en kalmte zie je zelden meer op de velden.

Na afloop was iedereen opmerkelijk stil, want we hadden diep moeten gaan. Maar de praatjes kwamen al snel terug en het analyseren kon beginnen.

Peter was zeer belangrijk en dat mag ook weleens gezegd worden. Ik wil echter niemand te kort doen, want het hele team was zeer gemotiveerd vandaag.

Toch wil ik ook Erik er even uitlichten. Hij poetste alles weg als ausputzer en had ook een zeer belangrijke bijdrage. Hij is een laatbloeier. Super.

We bekijken het per wedstrijd, maar met deze instelling kunnen we ver reiken. Ik ben zeer trots op de manschappen en hopelijk kunnen we dit niveau vasthouden.

Artemis kwam ook weer kijken en de verwachting is dat hij volgende week hersteld is voor de kraker tegen RKAVV. Het schijnt dat zijn ‘zwevende’ rib afgezakt is naar zijn bilspier en daar een zenuw bekneld. Dat moet te verhelpen zijn. Even navragen bij welke wonderdokter Segor is langsgeweest.

Toch niet die ene mevrouw die met moederkoeken werkt!? Even nagenieten van deze pot en op naar de volgende wedstrijd.

Teylingen VE1-DHC VE1 4-5 (3-3)

Doelpunten: Mark, Peter 2, Iannis, Sakis (pen)

Het is ongemeen spannend in onze poule en er begint zich al iets af te tekenen welke ploegen gaan meestrijden om de bovenste plaatsen.

Vandaag wederom een belangrijke wedstrijd op het programma, de nummers 1 en 2 tegen elkaar speelden. We konden bij winst goede zaken doen.

Er werden zelfs aanmoedigingspremies uitgeloofd. Peter stelde een krat in het vooruitzicht bij verlies!! Van je sponsors moet je het maar hebben zullen we maar zeggen.

Zoals bekend hebben we flink wat geblesseerden en de selectie werd daarom aangevuld met Mark. Bedankt nog. Verder verving Marcel de uitgeschakelde Martijn.

Het is ook altijd afwachten op die ene persoon die niet heeft meegekregen dat de wintertijd is ingegaan en dat bleek John Jansen te zijn. Die was extra vroeg in de kantine. Je kunt er elk jaar op wachten.

Er ontspon zich een gelijk opgaande strijd en het duurde even voordat de 1^e goal werd gescoord. Mark verdedigde goed naar voren en haalde van buiten de 16 uit: 0-1.

Maar Teylingen bleef niet achter en scoorde al snel fraai de 1-1. Vervolgens ontglipte Peter aan de Teylingen verdediging en schoof koel de 1-2 binnen.

Teylingen wist echter niet van opgeven en reageerde weer met de 2-2. En zo ging het op en neer de 1^e helft. Iannis weer met de 2-3 en prompt volgde weer de 3-3.

Voor de neutrale toeschouwer een heerlijk scoreverloop. En zo gingen we ook rusten.

Er werden wat tactische omzettingen gedaan aangezien de rechterkant van Teylingen te vaak doorkwam. En dat betaalde zich uit.

We kregen wat meer grip op hun spel en uiteindelijk kregen we een penalty nadat Rob goed de 16 in was gedoken. Sakis was meedogeloos en stuurde de keeper de verkeerde hoek in. Daarna was het Peter die slordig uitverdedigen prima en droog afstrafte: 3-5.

In de laatste minuten kwam Teylingen nog wel op 4-5, na een onachtzaamheid (buitenspel) van de prima leidende scheids, maar we kwamen niet meer in gevaar.

De punten in de pocket en weer terug naar Delft. Het was weer moeizaam en verdedigend lieten we weer steekjes vallen. Maar we bleven er wel voor gaan.

Dat begint onderhand onze kracht te worden. Het loopt niet altijd even soepel, maar er wordt wel voor geknokt.

Er werd tactisch prima geanticipeerd op het spel van Teylingen hetgeen wijst op leiderschap binnen het veld. Even ter info voor Rui: deze scheids gaf de reporter wel geel.

Het is nu even afwachten hoe de kraker tussen RKAVV en DHL is afgelopen. In het verleden verloren we zulke wedstrijden nog weleens. Daar hebben we progressie geboekt. We blijven lekker meedraaien en als we op deze voet doorgaan kunnen we ver reiken. Ik schat in dat we een gevaarlijke outsider zijn.

Ik ben daarom ook zeer hoopvol gestemd voor volgende week als SEP op bezoek komt. Opnieuw een hele belangrijke pot.

Het is alleen jammer dat er geen gehoor is gegeven aan mijn oproep om zaterdagavond thuis te blijven. Toen ik de stad inging om te controleren of iedereen zich daaraan had gehouden kwam ik dus prompt onze leider Erik tegen. Erik dit kan echt niet. Je hebt een voorbeeldfunctie!

Opnieuw een pluim voor de geblesseerde spelers (zelfs Martijn met zijn buitenboordbeugel voor de gebroken pink) die het team kwamen aanmoedigen. Alleen Segor en Artemis heb ik niet gezien. In deze fase kunnen we elke steun gebruiken. Dus volgende week gewoon gezellig komen. De 12^e man kan net het verschil maken.

Doelpunten: Artemis 2, Arjan, Rene en Peter.

Ongehoord wat een weertje. De blaadjes vallen van de bomen en wij moesten onder tropische omstandigheden aantreden tegen Lyra.
Een team dat slecht is gestart en een mogelijkheid voor ons de nederlaag van vorige week recht te zetten.  De hele selectie was er en de kleedkamer dus te klein.
Artemis en Rene waren er weer bij en ze stonden ook gelijk in de basis als setje in de voorhoede. Ik weet niet zo goed hoe ik de eerste helft moet typeren.
Het was niet goed en het was niet slecht. Veel grote kansen kan ik me niet voor de geest halen. Of heb ik een lichte vorm van Alzheimer?
Uiteindelijk was het 2 keer Artemis die vanaf links naar binnen ging en scoorde. Echte kansen waren het eigenlijk niet. Ook knap om uit het niets 2 keer te scoren!
Een dompertje was echter de 2-1 vlak voor rust en dan bekruipt je het gevoel dat het nog lang niet gespeeld is. Opnieuw veel wissels, zodat er bijna een nieuw
elftal de wei in ging voor het 2e gedeelte. En daarin gebeurde een hele hoop. Veel blessures en uitvallers ten gevolge van ongelukkige botsingen.
Lyra was absoluut geen vervelende tegenstander! Met als dieptepunt een gebroken vinger van onze keeper Martijn. Die is een week of 5-6 uitgeschakeld.
Artemis verving hem vol overtuiging en liet niets meer binnen. Daarvoor had Lyra wel de 2-2 gescoord. En stond het gewoon gelijk.
Vervolgens was het Arjan die koelbloedig in een druk strafschopgebied de 3-2 binnentikte. Hij was echter niet in z'n gewone doen. Heeft het recente vaderschap hiermee te maken?
Daarna Rene met een harde pegel 4-2. Een beauty. En het slotakkoord kwam op naam van Peter die hoog boven de keeper de 5-3 binnenkopte.
Rui floot vandaag weer goed, maar op sommige momenten voelde ik hem niet goed aan, zei hij. Ik dacht dat een scheids de wedstrijd moest aanvoelen.
Wat hij wel goed zag was dat Ab iets te fanatiek reageerde op een overtreding. Ab kon vroegtijdig gaan douchen. Na afloop bood hij excuses aan het team aan. Zo moet dat.
De punten waren binnen, maar ik wacht nog steeds op beter spel en voor een langere periode. In deze poule zit alles weer dicht bij elkaar en we kunnen ons niet veroorloven
om het wat rustiger aan te doen. Vandaag was er het excuus van het warme weer, maar ik wil dat we meer als team meeverdedigen. Te vaak valt het helemaal uit elkaar.
Scoren doen we altijd wel, maar als we ook een beetje meeverdedigen kunnen we heel ver komen. In normale doen hadden we vandaag 6/7-1 moeten winnen vandaag.
Ik wacht nog steeds op het moment dat het echt gaat draaien. We kunnen veel beter.

Doelpunten: Peter 3, Arjan 1 (pen)

Aangezien we toch al uitgeschakeld waren voor de beker was dit een mooie gelegenheid om te oefenen voor de competitie.
De vorige 2 wedstrijden gingen verloren en er viel wat aan te merken op de instelling van het team. En daar mag het nooit aan liggen.
Ook Rui was weer van de partij. Hij gaat ons fluiten, omdat hij trainer is geworden van Escamp. En dat viel niet te combineren.
Sakis had ook nieuwe ballen gekocht. Dat is nog eens een sponsor. Gewoon op eigen initiatief. Klasse broertje!!
En ik moet zeggen dat we goed uit de startblokken kwamen. Er werd goed gecombineerd en daar vloeiden een aantal aardige aanvallen uit.
Alleen werden de kansen niet benut. SVH was daar wat beter in en scoorde de 0-1. Vlak voor rust viel zelfs de 0-2 na wat miscommunicatie
tussen Segor en Sakis. Maar deze score was geheel tegen de verhoudingen in. Toch was ik niet ontevreden over het vertoonde spel.
De 2e helft begonnen we eigenlijk slechter en als SVH de derde had gemaakt was het over en sluiten geweest. Maar deze keer was er veerkracht.
En zie daar. Peter "0" Jansen kreeg het op zijn heupen en scoorde een loepzuivere hattrick. Bij vlagen weer de oude Peter gezien.
Arjan nam alle hoop van SVH weg door een penalty te benutten (Rene werd echt met twee handen vastgehouden). En SVH lag op de rug. De eer was gered.
En we hadden onze eerste opsteker te pakken. Dit is goed voor de moraal zo vlak voor het begin van de competitie.
Rui bedankt voor het fluiten. Was weer van een zeer hoog niveau. Jammer alleen van die prachtige goal van Sakis. Was echt geen buitenspel, maar het
ging ook zo snel. Dat is voor het gewone oog niet waarneembaar.
Deze uitslag is goed voor de statistieken en verder niet. We hebben bewezen dat we met een wat betere instelling zo'n wedstrijd gewoon kunnen winnen.
Laat dat de les zijn. Verdedigen hoort ook bij t spelletje. En elke linie dient z'n taken uit te voeren. Niet denken dat een ander het wel oplost.
Moet ook zeggen dat Artemis achterin als voorstopper zeer goed voldeed. Wellicht moeten we dat vaker doen. Wat is die man afgetraind.
Verder waren Marcel en Artemis jarig geweest en de 3e helft werd gevierd met maar liefst 2 kratjes. En ze smaakten goed. Bedankt jongens en van harte.
Volgende week tegen Foreholte of zoiets. Dan moeten we er staan.

In de rust spraken we af dat we het allemaal anders moesten aanpakken. W.V. is een aardig voetballende ploeg met enkele snelle jongelingen (waren dat wel veteranen?), maar als wij een beetje meer ons best zouden doen, doen we echt niet voor ze onder.

Goals: Arjan (pen), Artemis.

Eindelijk was het zover en stond de eerste bekerwedstrijd voor de deur. Nieuwe ronde, nieuwe kansen.
En die bekerwedstrijden zijn een graadmeter en tevens een mooie mogelijkheid bepaalde zaken te oefenen.
Over het weer begin ik maar niet meer, maar het mijne is het niet en ik was blij dat ik de 1e helft niet hoefde te starten.
Peet "0" Jansen was spoorloos en pas tijdens de wedstrijd ontving ik een sms dat meneer toch niet kon vandaag.
In deze tijden van moderne communicatie moet dat toch beter kunnen. Ik voel een disciplinair strafje aankomen!
Ook de nieuwe tenues en trainingspakken werden uitgedeeld. We zien er zo heel gelikt uit. Bijna professioneel.
De wedstrijd begon en ik geloofde m'n ogen niet. Zo mat, lusteloos en zonder bezieling liepen we over het veld.
Swift Boys mocht van alles doen en wij waren de toeschouwers. En we waren zomaar 3 goals verder....voor Swift Boys dan.
Gelukkig eindigde de 1e helft wat eerder, want een Swift Boys speler maakte een omhaal en scheurde van alles af.
Wij hopen dat het meevalt, maar er moest wel een ambulance komen. Op deze leeftijd moeten we dat soort dingen ook niet meer doen.
Iedereen kon wat opdrogen onder het genot van een kopje thee en wat gepasseerde vedettes maakten hun opwachting.
De wedstrijd sleepte zich de 2e helft op dezelfde manier voort, maar Swift Boys wist niet te scoren.
Wij kregen echter een strafschop, die benut werd door Arjan: 3-1. Vlak daarna rondde Artemis af en werd het zelfs 3-2.
Zou het dan toch nog kunnen? Nee is het antwoord. Swift Boys deed er een tandje bij en liep uit naar 6-2.
Eigenlijk een hele terechte uitslag. Zij waren een maatje te groot (1e klasser). Verder was het een hele sportieve wedstrijd.
Zo'n wedstrijd kun je maar beter in het begin hebben. Dan staat iedereen weer lekker op scherp voor de volgende keer.
Verder valt er niet zo heel veel te melden. Rob schrijf jij volgende week n stukje?